In de belangstelling staan!

Wat een geweldige reacties krijg ik toch naar aanleiding van mijn stukje in het Vaassens Weekblad. Ik had me ook even niet gerealiseerd dat de titel ‘Verslaafd aan haken en breien’ zo’n indruk zou maken bij de mensen. Zo kreeg ik de afgelopen dagen regelmatig de vraag; ‘ben je echt verslaafd? ‘heb je nu ook een haakwerkje bij je?’ Beide vragen moest ik, bijna blozend, met “ja” beantwoorden.

Zoals ik in mijn vorige blogs al schreef, moet ik regelmatig tegen mezelf zeggen; ‘nu ga je eerst wat anders doen’. En ja, ik heb altijd een haakwerkje in mijn tas zitten. Stel je voor dat ik ergens moet zitten wachten. We verdoen in ons hele leven al zoveel tijd met wachten, wat is er dan heerlijker om even een paar toeren te haken.

Eerlijk gezegd doe ik dat niet altijd. Dat ligt er dan ook vaak aan wie er bij me is. Diegene (meestal een familielid) ziet liever niet dat we in de belangstelling staan door mijn gehaak. Soms wil ik zelf ook niet in de belangstelling staan. En als je je haakwerk tevoorschijn haalt gebeurt dat wel.

Toch krijg je hierdoor vaak wel interessante gesprekken en dat is dan alleen maar heel positief, want je hebt direct iets om over te praten. En bijna iedereen weet nog wel een verhaal over vroeger, dat met breien of haken te maken heeft.

Het liefst zou ik iedereen aan het haken of breien krijgen, maar die lat ligt misschien wel iets te hoog. Maar ik vind het al heel fijn dat de mensen hier in de omgeving nu de mogelijkheid hebben om het te leren. Want denk niet; dat leer ik toch nooit. Als het je leuk lijkt, kom het dan gewoon proberen. Met 2 lessen kun je al leuke dingen maken.

Er zit wel één nadeel aan; Jij raakt ook verslaafd!

 

“Durf te doen wat je raakt”